Praktijkgids · Vergelijkingen
TB-500 vs. Thymosine Beta-4: Waarom één naam twee moleculen kan aanduiden
TB-500 De kwestie rond thymosine bèta-4 draait om identiteit: zowel het volledige eiwit met 43 aminozuren als een synthetisch fragment met zeven aminozuren worden beide verkocht als ‘ TB-500 ’. In deze gids worden ze vergeleken op het gebied van lengte, massa, chemische formule, biologische eigenschappen en detecteerbaarheid. Ook wordt uitgelegd hoe het probleem met de naamgeving is ontstaan en wordt aangetoond hoe een massameting uitsluitsel geeft over welk molecuul een flacon bevat.
Belangrijkste punten
- Thymosine bèta-4 in volledige lengte bestaat uit 43 aminozuren en heeft een molecuulmassa van ongeveer 4963,5 g/mol; het fragment dat soms wordt verkocht als ‘ TB-500 ’ (Ac-LKKTETQ) bestaat uit 7 aminozuren en heeft een molecuulmassa van ongeveer 889 g/mol.
- In een artikel uit 2012 over dopingcontroles wordt ‘ TB-500 ’ beschreven als een synthetische versie van een actief deel van thymosine bèta-4, waarmee N-geacetyleerd LKKTETQ en de metabolieten daarvan worden gedetecteerd.
- De meeste bevindingen op het gebied van mechanistische processen en weefselherstel hebben betrekking op het volledige eiwit, waardoor ze niet kunnen worden toegepast op het fragment.
- Een massa van ongeveer 4963 Da duidt op thymosine bèta-4 in volledige lengte; een massa van ongeveer 889 Da duidt op het fragment.
TB-500 vs thymosine bèta-4 in één oogopslag
In de tabel staan de zeven belangrijke verschillen vermeld.
| # | Functie | Thymosine bèta-4 in volledige lengte | TB-500 fragment (Ac-LKKTETQ) |
|---|---|---|---|
| 1 | Lengte | 43 aminozuren | 7 residuen |
| 2 | Volgorde | Ac-SDKPDMAEIEKFDKSKLKKTETQEKNPLPSKETIEQEKQAGES | Ac-LKKTETQ (residuen 17-23) |
| 3 | Formule | C212H350N56O78S | C38H68N10O14 |
| 4 | Gemiddelde massa | ongeveer 4963,5 g/mol | ongeveer 889,0 g/mol |
| 5 | CAS-nummer | 77591-33-4 | Niet bevestigd in de geraadpleegde bronnen |
| 6 | Biologie | Bindt zich in een verhouding van 1:1 aan G-actine; bevindingen op het gebied van signalering en herstel in cel- en diermodellen | Bevat het LKKTET-actinebindingsmotief; er zijn nauwelijks directe gegevens beschikbaar |
| 7 | Analyse en antidoping | Vermeld in sectie S2 van het WADA-reglement | In een dopingcontroleonderzoek uit 2012 aangetoond met behulp van LC-MS, samen met de metabolieten ervan |
Uitsluitend voor onderzoeksdoeleinden. Deze vergelijking geeft een overzicht van gepubliceerd laboratorium- en analytisch onderzoek. Baltic Peptides levert TB-500 voor in-vitro- en preklinisch onderzoek door gekwalificeerde onderzoekers; het is geen geneesmiddel en is niet bestemd voor gebruik bij mensen of dieren.
Hoe het naamgevingsprobleem is ontstaan
Ho et al. (2012) beschrijven ‘ TB-500 ’ als een synthetische versie van een actief gebied van thymosine bèta-4 en ontwikkelen een methode om N-geacetyleerd LKKTETQ en de metabolieten daarvan in paardenurine en -plasma te detecteren. In dat artikel is TB-500 het fragment. Op de markt voor onderzoekspeptiden wordt de benaming echter ook gebruikt voor thymosine bèta-4 in volledige lengte, waardoor dezelfde naam voorkomt bij verschillende moleculen met verschillende massa’s. Het product „ Baltic Peptides “ is thymosine bèta-4 in volledige lengte, zoals beschreven in „Wat is TB-500 “.
Scheikunde: wat het fragment behoudt en verliest
Het centrale actinebindende motief van thymosine bèta-4 is LKKTET op de residuen 17-22, en het fragment omvat dit motief samen met het volgende residu, Gln23, en een N-terminale acetylgroep. Wat ontbreekt, is de rest van de keten van 43 residuen, inclusief het N-terminale gebied en de C-terminale staart. De aanwezigheid van een motief betekent niet dat het gedrag van het gehele eiwit behouden blijft, omdat de binding afhankelijk is van de omringende structuur. Het fragment bevat geen methionine en is daardoor chemisch robuuster dan het eiwit in volledige lengte, dat één methionine op positie 6 bevat.
Wat het onderzoek omvat
De best gedocumenteerde eigenschap van thymosine bèta-4 is de 1:1-binding aan monomeer G-actine, zoals beschreven door Goldstein et al. (2005), en later onderzoek naar weefselherstel is samengevat door Goldstein en Kleinman (2015). Deze bevindingen hebben betrekking op het eiwit in volledige lengte. Het artikel uit 2012 betreft de detectie van het fragment, niet de farmacologie ervan, en in de onderzochte bronnen is geen vergelijkend biologisch onderzoek gevonden waarin het fragment met het volledige eiwit wordt vergeleken.
Hoe een massametingsresultaat de knoop doorhakt
De twee massa’s bedragen ongeveer 4963,5 en 889,0 g/mol, dus bij analyse van de intacte massa worden ze direct van elkaar gescheiden. Een certificaat waarop alleen de zuiverheid in „ HPLC ” wordt vermeld, kan dit niet, omdat zowel een zuiver fragment als een zuiver eiwit één enkele piek opleveren. Daarom is een massaresultaat van belang, zoals uitgelegd in de leesstudiegids over peptidemassaspectrometrie en de „COA ”.
Op een massaspectrum zien de twee er ook anders uit. Het fragment levert een enkelgeladen ion op rond 889,5 m/z ([M+H]+ op basis van de monoisotopische massa van 888,492 Da), terwijl het volledige eiwit, met een monoisotopische massa van ongeveer 4960,5 Da, verschijnt als meervoudig geladen ionen zoals [M+5H]5+ rond 993,1 en [M+6H]6+ rond 827,8. Op een certificaat waarop een gedeconvolueerde massa wordt vermeld, moet worden aangegeven welke soort is aangetroffen.
Wat uit deze vergelijking niet blijkt
- Er is geen directe biologische vergelijking tussen het fragment en het eiwit gevonden.
- Het CAS-nummer van het fragment kon hier niet worden geverifieerd.
- Bewijs voor het volledige eiwit kan niet worden toegepast op het fragment, en omgekeerd.
- Geen van beide vormen is een goedgekeurd geneesmiddel, en beide staan vermeld op de lijst van verboden middelen van het WADA onder S2.
Bronnen en aanvullende literatuur
- Ho E.N.M. e.a. (2012). Analyse in het kader van dopingcontrole van TB-500, een synthetische versie van een actief gebied van thymosine bèta-4, in paardenurine en -plasma met behulp van vloeistofchromatografie-massaspectrometrie. J Chromatogr A. PubMed
- Goldstein A.L. en Kleinman H.K. (2015). Vooruitgang op het gebied van de fundamentele en klinische toepassingen van thymosine bèta-4. PubMed
- Goldstein A.L. e.a. (2005). Thymosine bèta-4: een actine-bindend eiwit dat ook een rol speelt bij het herstel van beschadigd weefsel. PubMed
- PubChem: Thymosine bèta 4 (CID 45382195). PubChem
Alle producten van Baltic Peptides worden uitsluitend geleverd voor gebruik in laboratoriumonderzoek. Het zijn geen geneesmiddelen, voedingssupplementen of levensmiddelen en zijn niet bestemd voor gebruik bij mensen of dieren. Dit artikel geeft uitleg over analytische en chemische begrippen en is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden.
Veelgestelde vragen
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen TB-500 en thymosine bèta-4?
Is TB-500 hetzelfde als thymosine bèta-4?
Hoe kun je zien welke stof er in een flesje zit?
Wat is de sequentie van het fragment „ TB-500 ”?
Gedraagt het fragment zich als thymosine bèta-4?
Hoe werd het fragment van de ‘ TB-500 ’ bij de dopingcontrole ontdekt?
Zijn TB-500 e en thymosine bèta-4 goedgekeurde geneesmiddelen?
Lees verder
Aanbevolen lectuur
Wat is TB-500?
Thymosine bèta-4 en het probleem rond de naamgeving van de „ TB-500 ”.
BPC-157 vs TB-500
Twee niet-verwante peptiden, naast elkaar vergeleken.
Peptidemassaspectrometrie
Hoe een massameting de identiteit vaststelt.
TB-500 van onderzoekskwaliteit, getest vóór verzending
Resultaten van onafhankelijke HPLC - en massaspectrometrie-analyses voor elke partij die vanuit de EU wordt verzonden.
