Laboratoriumhandleiding · Peptiden uit weefsel en de thymus
Wat is BPC-157? Overzicht van het onderzoek naar pentadecapeptide
Wat is BPC-157? Het is een synthetisch peptide bestaande uit 15 aminozuren, dat wordt beschreven als onderdeel van een eiwit dat in maagsap voorkomt en dat vrijwel uitsluitend in cel- en knaagdiermodellen is onderzocht. In deze gids wordt ingegaan op de structuur ervan, de in gepubliceerde studies beschreven werkingsmechanismen, wat het bewijsmateriaal wel en niet aantoont, en hoe er in het laboratorium mee wordt omgegaan.
Belangrijkste punten
- BPC-157 is een synthetisch pentadecapeptide, GEPPPGKPADDAGLV, met de formule C62H98N16O22 en een massa van ongeveer 1419,5 g/mol.
- Het wordt beschreven als een gedeeltelijke sequentie van een maagsap-eiwit, en de meeste onderzoeken zijn gebaseerd op ratten- en celmodellen.
- Uit celonderzoek blijkt dat er een VEGFR2–Akt–eNOS-signaalroute bestaat, maar er is nog geen specifieke receptor voor vastgesteld.
- Uit een systematische review uit 2025 bleek dat er 35 preklinische studies en één klein klinisch rapport waren, maar geen gegevens over de veiligheid bij mensen.
Wat is BPC-157?
Wat is BPC-157 eigenlijk? BPC-157 (Body Protection Compound-157) is een synthetisch peptide bestaande uit 15 aminozuren. Het wordt beschreven als een gedeeltelijke sequentie van een eiwit dat in maagsap wordt aangetroffen, en in de literatuur worden ook de namen PL 14736, bepecin, PLD-116 en PCO-02 gebruikt (Vasireddi et al., 2025). Het is voornamelijk onderzocht in letselmodellen bij knaagdieren, naast celstudies naar de biologie van bloedvaten en fibroblasten.
In een systematische review uit 2025 in het HSS Journal werden 544 artikelen onderzocht die tussen 1993 en 2024 waren gepubliceerd, en werden 36 onderzoeken opgenomen: 35 preklinische en één klinisch onderzoek. Die verhouding vormt de belangrijkste context voor alles wat hieronder volgt.
Uitsluitend voor onderzoeksdoeleinden. Dit overzicht geeft een samenvatting van gepubliceerd laboratorium- en dieronderzoek. Baltic Peptides levert deze verbinding voor in-vitro- en preklinisch onderzoek door gekwalificeerde onderzoekers; het is geen geneesmiddel en is niet bestemd voor gebruik bij mensen of dieren.
Chemische structuur en specificaties
| Onroerend goed | Waarde |
|---|---|
| Volgorde | H-Gly-Glu-Pro-Pro-Pro-Gly-Lys-Pro-Ala-Asp-Asp-Ala-Gly-Leu-Val-OH (GEPPPGKPADDAGLV) |
| Lengte | 15 aminozuren (pentadecapeptide) |
| Molecuulformule | C62H98N16O22 |
| Molecuulgewicht | ≈1419,5 g/mol (gemiddeld); 1418,704 Da (monoisotopisch), berekend op basis van de formule |
| CAS-nummer | 137525-51-0 |
| PubChem CID | 9941957 |
| Les | Synthetisch lineair peptide; fragment van een maageiwit |
De formule, massa en CAS-nummer komen overeen met het PubChem-record. De sequentie bevat vier prolines, drie zure residuen (één Glu, twee Asp) en één lysine, en bevat geen cysteïne, methionine of tryptofaan. Die samenstelling betekent dat er geen disulfidebindingen kunnen ontstaan en dat er geen zijketens zijn die duidelijk gevoelig zijn voor oxidatie. Het CAS-nummer heeft betrekking op het vrije peptide, en zoutvormen kunnen afzonderlijk worden geregistreerd; daarom moet in een batchrapport precies worden vermeld welke vorm is getest.
Ontdekkings- en onderzoeksgeschiedenis
Volgens het systematisch overzicht dateert de eerste beschrijving van BPC-157 uit 1992, en bij het literatuuronderzoek werden studies gevonden vanaf 1993. Predrag Sikirić en zijn collega’s introduceerden het als een peptide uit maagsap met cytoprotectieve effecten, en het vroege onderzoek richtte zich op maag- en darmlaesies bij ratten.
Het onderzoek werd later uitgebreid naar de genezing van pezen, ligamenten, spieren en botten, vasculaire biologie en enkele neurologische modellen. Verschillende artikelen over het bewegingsapparaat hebben dezelfde auteurs (Sikirić, Staresinic, Krivic, Brcic en Seiwerth), maar ook andere groepen hebben publicaties op hun naam staan. Voorbeelden hiervan zijn Hsieh et al. (2017) en Hsieh et al. (2020) over endotheliale signalering, evenals de studies van Chang et al. uit 2011 en 2014 over peesfibroblasten, die in het overzichtsartikel zijn samengevat. Onafhankelijke replicatie is dus gedeeltelijk aanwezig, in plaats van afwezig.
Voorgestelde mechanismen en processen
Angiogene en stikstofmonoxide-signaalwegen
De best gekarakteriseerde celbevindingen hebben betrekking op endotheelcellen. In Hsieh et al. (2017, J Mol Med) bevorderde de BPC-157 de angiogenese in de kippen-chorioallantoïsmembraan (CAM)-test en in een buisvormingstest. Het verhoogde de expressie en internalisatie van VEGFR2 en activeerde de VEGFR2–Akt–eNOS-signaalroute op een tijdsafhankelijke manier; dit effect werd onderdrukt door de endocytose-remmer dynasore.
In een vervolgartikel in Scientific Reports (2020) werd gemeld dat de activering van eNOS gepaard ging met activering van VEGFR2 en endocytose, activering van Akt en een verminderde interactie tussen caveoline-1 en eNOS.
Fibroblasten, groeiprocessen en ontstekingsroutes
Het systematisch overzicht geeft ook een samenvatting van rapporten over een verhoogde expressie van FAK en paxilline in gekweekte peesfibroblasten, een verhoogde expressie van de groeihormoonreceptor in die cellen, ERK1/2-fosforylatie en lagere concentraties van COX-2, IL-6 en TNF-α in sommige modellen. Onderzoeken bij ratten maken bovendien melding van veranderingen in de serotonine- en dopaminesignalering.
Status van het werkingsmechanisme. Geen van de hier gebruikte bronnen wijst op één specifieke BPC-157 -receptor. De hierboven genoemde routes zijn gemeten verbanden, geen bevestigd werkingsmechanisme.
Belangrijkste onderzoeksgebieden
- Musculoskeletale modellen: doorgesneden of verpletterde pezen, ligamenten en spieren van ratten, en een model van niet-genezen breuken bij konijnen, beoordeeld aan de hand van histologie, biomechanica en functie.
- Maag-darmmodellen: maag- en darmlaesies en colitis bij knaagdieren, het oorspronkelijke aandachtsgebied van het onderzoek.
- Vasculaire biologie: endotheliale migratie, buisvorming, VEGFR2 en stikstofmonoxide-signalering.
- Neurowetenschappelijke modellen: dopamine- en serotoninebanen en door toxines veroorzaakte hersenbeschadiging bij ratten.
Wat uit gepubliceerde onderzoeken daadwerkelijk blijkt
In dit geval is de kwaliteit van het bewijs belangrijker dan de hoeveelheid. In de tabel wordt voor elk modeltype een onderscheid gemaakt tussen wat vaststaat en wat wordt gerapporteerd, op basis van de systematische review uit 2025 en de hierboven genoemde primaire artikelen.
| Soort bewijs | Wat er wordt gemeld |
|---|---|
| Chemische feiten | De sequentie, formule, massa en het CAS-nummer zijn te verifiëren in PubChem. |
| Celonderzoek | VEGFR2–Akt–eNOS-signaaloverdracht in endotheelcellen en buisvorming; uitgroei, migratie en overleving van peesfibroblasten. |
| Dierproeven | Verbeterde structurele, biomechanische en functionele parameters in modellen van pees-, spier- en ligamentletsel bij ratten; geen acute toxiciteit bij ratten en honden gedurende een periode van 6 weken. |
| Onderzoek bij mensen | Eén retrospectief verslag over 12 patiënten met subjectieve uitkomsten; geen gegevens over de veiligheid bij mensen; een fase I-registratie waarvan de status onbekend is. |
| Niet bevestigd | Eén enkele receptor, één overkoepelend mechanisme en een willekeurig klinisch effect. |
Een handige manier om elk artikel uit de * BPC-157 * te lezen:
- Bepaal het model. Gekweekte cellen, knaagdieren en mensen geven antwoord op verschillende vragen.
- Controleer de onafhankelijkheid. Let erop of er auteurs zijn die ook in eerdere artikelen voorkomen.
- Kijk naar de uitkomstmaat. Histologie en biomechanica zijn objectief; subjectieve verslagen zijn dat niet.
- Controleer het materiaal. Is de identiteit en zuiverheid van het peptide gedocumenteerd?
Wetenschappelijke beperkingen en openstaande vragen
- Bijna al het bewijs is preklinisch: 35 van de 36 onderzoeken in het overzicht uit 2025.
- Verschillende artikelen over dieren hebben dezelfde auteurs, en onafhankelijke replicatie is beperkt.
- Er is geen specifieke receptor vastgesteld en de gerapporteerde signaalroutes zijn onderling verbonden.
- Het onderzoek naar de veiligheid voor dieren duurde niet langer dan 6 weken, en er zijn geen gegevens over de veiligheid voor mensen gevonden.
- Door de heterogeniteit van de onderzoeken was een kwantitatieve meta-analyse niet mogelijk.
- De regelgevingsstatus kan veranderen; in het overzicht worden een FDA-categorie 2-aanwijzing (2023) en een specifiek WADA-verbod (2022) vermeld.
- Niet-gereguleerde producten brengen risico’s op verontreiniging en identiteitsrisico’s met zich mee; daarom is analytische documentatie van groot belang.
Analytische en laboratoriumaspecten
De identiteit wordt bevestigd door middel van een HPLC -test voor zuiverheid en massaspectrometrie voor de massa. De verwachte monoisotopische massa bedraagt 1418,704 Da, waardoor het [M+H]⁺-ion verschijnt bij een m/z-waarde van ongeveer 1419,71 (berekend). Massaspectrometrische methoden zijn ook gebruikt om metabolieten van BPC-157 in urine op te sporen in het kader van antidopingonderzoek, zoals samengevat in het overzichtsartikel.
Omdat de sequentie geen Cys-, Met- of Trp-residuen bevat, is deze minder gevoelig voor oxidatie dan veel andere peptiden, maar de standaardvoorschriften voor hantering blijven van kracht: koel, droog, afgesloten en beschermd tegen licht. Lees hier hoe u peptiden bewaart en raadpleeg de handleiding voor het lezen van een peptide- COA. Baltic Peptides publiceert batchrapporten op de paginaCOA , en de huidige formaten zijn te vinden op de productpaginaBPC-157 .
Bronnen en aanvullende literatuur
- Vasireddi N. e.a. (2025). Opkomend gebruik van ‘ BPC-157 ’ in de orthopedische sportgeneeskunde: een systematische review. HSS J 21(4):485-495. PubMed · PMC-volledige tekst
- Hsieh M.J. e.a. (2017). Het therapeutisch potentieel van het pro-angiogene BPC157 hangt samen met de activering en opregulatie van VEGFR2. J Mol Med 95:323-333. PubMed
- Hsieh M.J. e.a. (2020). Modulerende effecten van BPC 157 op de vasomotorische tonus en de activering van de Src-Caveolin-1-endotheliale stikstofmonoxide-synthase-route. Sci Rep 10:17078. Volledige tekst in PMC
- PubChem-record voor de verbinding BPC-157 (CID 9941957). PubChem
Alle producten van Baltic Peptides worden uitsluitend geleverd voor gebruik in laboratoriumonderzoek. Het zijn geen geneesmiddelen, voedingssupplementen of levensmiddelen en ze zijn niet bestemd voor gebruik bij mensen of dieren. Dit artikel geeft een overzicht van gepubliceerd onderzoek, uitsluitend voor educatieve doeleinden, en beschrijft geen enkel gebruik bij mensen.
Veelgestelde vragen
Veelgestelde vragen
Wat is BPC-157?
Wat is de aminozuursequentie van BPC-157?
Wat zijn het molecuulgewicht en het CAS-nummer van BPC-157?
Wie heeft ‘ BPC-157 ’ ontdekt en wanneer?
Is BPC-157 hetzelfde als TB-500?
Is er klinisch bewijs bij mensen voor BPC-157?
Is ‘ BPC-157 ’ goedgekeurd als geneesmiddel?
Wat staat er op een analysecertificaat van BPC-157 ?
Lees verder
Aanbevolen lectuur
BPC-157
Actuele partijen, verpakkingsvormen en de COA voor BPC-157.
Wat is TB-500?
Waarin verschilt het onderzoek naar thymosine bèta-4 van de studies naar de ‘ BPC-157 ’?
Uitleg over peptidemengsels
Waarom onderzoek naar afzonderlijke bestanddelen geen definitie geeft van een samengestelde formulering.
BPC-157 van onderzoekskwaliteit, getest vóór verzending
Resultaten van onafhankelijke HPLC - en massaspectrometrie-analyses voor elke partij die vanuit de EU wordt verzonden.
