Laboratoriumhandleiding · Analytische methoden
Afbraak van peptiden: oxidatie, deamidatie, hydrolyse en hoe deze processen tot uiting komen bij het testen
Peptideafbraak is het geheel van chemische veranderingen waardoor een peptide in de loop van de tijd verandert, voornamelijk oxidatie, deamidatie, hydrolyse van de ruggengraat en cyclisatie. In deze handleiding wordt elk proces uitgelegd, welke residuen kwetsbaar zijn, hoe de veranderingen tot uiting komen in de vorm van massaverschuivingen en nieuwe pieken in de HPLC , en waarom sommige peptiden in deze reeks kwetsbaarder zijn dan andere.
Belangrijkste punten
- Peptiden worden via een beperkt aantal chemische routes afgebroken: oxidatie (Met, Cys, Trp, His), deamidatie (Asn, Gln), hydrolyse van de ruggengraat (met name bij Asp) en N-terminale cyclisatie.
- Elke route heeft een kenmerkend patroon: oxidatie voegt 16 Da toe, deamidering voegt ongeveer 1 Da toe en hydrolyse leidt tot de vorming van fragmenten.
- Water speelt een centrale rol in de chemische processen; daarom zijn gevriesdroogde peptiden stabieler en is vochtbeheersing zo belangrijk.
- Een peptide dat geen kwetsbare residuen bevat, zoals BPC-157, heeft minder routes dan een peptide dat er meerdere bevat, zoals Semax of oxytocine.
Wat is peptideafbraak?
Onder peptideafbraak valt elke chemische verandering waardoor het beoogde molecuul in iets anders verandert. In een overzicht van de instabiliteit van peptiden en eiwitten worden chemische processen zoals oxidatie, deamidering, hydrolyse en isomerisatie beschreven, evenals fysische instabiliteit zoals aggregatie. Voor de meeste chemische processen is water nodig, dus de snelheid hangt af van vochtigheid, pH en temperatuur, maar ook van de sequentie.
Het praktische gevolg hiervan is dat afbraak aan de hand van de sequentie te voorspellen is. Aan de hand van de aminozuurresiduen kun je zien waar een peptide waarschijnlijk kwetsbaar is.
Uitsluitend voor onderzoeksdoeleinden. Deze handleiding geeft uitleg over analytische en chemische begrippen voor educatieve doeleinden. Baltic Peptides levert zijn verbindingen uitsluitend voor laboratoriumonderzoek; het zijn geen geneesmiddelen en ze zijn niet bestemd voor gebruik bij mensen of dieren.
Oxidatie: methionine, cysteïne, tryptofaan en histidine
Zwavelhoudende residuen zijn het meest gevoelig voor oxidatie. Methionine oxideert tot het sulfoxide (+16 Da) en, onder zwaardere omstandigheden, tot het sulfon (+32 Da); hiervoor is weinig meer nodig dan opgeloste zuurstof en tijd. Cysteïne kan disulfiden of hogere oxidatietoestanden vormen, terwijl tryptofaan en histidine onder zwaardere omstandigheden gevoelig zijn. In het overzicht over peptiden wordt opgemerkt dat peptiden die Cys, Met of Trp bevatten gevoelig zijn voor oxidatie, wat wordt versneld door vries-dooicycli.
Geoxideerde producten elueren doorgaans eerder op omgekeerde-fase- HPLC , omdat ze polarer zijn, en de verschuiving van +16 Da is duidelijk waarneembaar bij massaspectrometrie.
Deamidering: asparagine en glutamine
Asparagine en, in mindere mate, glutamine zetten het amide van de zijketen om in een carbonzuur, waardoor ongeveer 0,98 Da wordt toegevoegd en een negatieve lading ontstaat. De deamidering van Asn verloopt via een cyclisch succinimide-tussenproduct dat opengaat tot aspartaat of isoaspartaat, zoals beschreven wordt in een studie naar de deamidering van Asn. Dit proces verloopt het snelst wanneer Asn wordt gevolgd door een klein residu zoals glycine; daarom is de context van de sequentie van belang.
In deze reeks vervangt CJC-1295 het natuurlijke Asn8 van GHRH(1-29) door Gln; dit is een van de vier substituties die bedoeld zijn om de stabiliteit te verbeteren, zoals beschreven in ‘Wat is CJC-1295 No DAC?’.
Hydrolyse en cyclisatie
De peptidebinding hydrolyseert kinetisch gezien langzaam bij een neutrale pH, maar onder zure of basische omstandigheden kan de ruggengraat worden gesplitst in fragmenten waarvan de massa’s overeenkomen met die van subsequenties. Aspartaatbevattende motieven, met name Asp-Pro en Asp-Gly, behoren tot de meer labiele. Voor hydrolyse is een grote hoeveelheid water nodig; daarom wordt dit proces door vriesdrogen zo effectief onder controle gehouden.
Peptiden met een vrij N-uiteinde kunnen ook cycliseren: het terminale amine valt het tweede residu aan en laat een cyclisch dipeptide (diketopiperazine) vrij, waardoor een verkort peptide overblijft. Proline op positie 2 bevordert dit proces.
Welke peptiden brengen welke risico’s met zich mee?
| Peptide | Belangrijke residuen | Belangrijke routes om in de gaten te houden |
|---|---|---|
| BPC-157 | Geen Cys, Met, Trp, Asn of Gln | Er zijn maar weinig chemische routes; alleen hydrolyse van de ruggengraat |
| Semax | N-terminaal: Met, His | Methionine-oxidatie (+16 Da) |
| Sermorelin | Met27, Asn8 | Oxidatie en deamidering |
| Oxytocine | Cys1-Cys6-disulfide, Asn, Gln | Disulfide-herschikking, deamidatie |
| DSIP | N-terminaal Trp, Asp | Oxidatie van tryptofaan |
| KPV | Geen Met, Cys, Trp, Asn of Gln | Een beperkt aantal chemische routes |
Dit zijn verwachtingen op basis van residuen, geen stabiliteitsmetingen voor een specifieke partij.
Hoe degradatie tot uiting komt bij het testen
- Massaspectrometrie: +16 Da (oxidatie), +0,98 Da (deamidering), fragmenten (hydrolyse), -17 of -18 Da voor succinimide-tussenproducten.
- HPLC: nieuwe pieken die vóór of na de hoofdpiek worden uitgespoeld, waardoor het zuiverheidspercentage op basis van het oppervlak daalt.
- Netto-inhoud en vochtgehalte: opgenomen water verlaagt het peptidegehalte, zelfs als de zuiverheid ongewijzigd blijft.
Daarom moeten op een certificaat zowel de zuiverheid als de massa worden vermeld. Zie ‘Wat is HPLC ’ voor uitleg over hoe de scheiding in zijn werk gaat.
Wat dit betekent voor de opslag
Aangezien water, zuurstof, warmte en licht de chemische reacties beïnvloeden, is het in het laboratorium gebruikelijk om gevriesdroogde peptiden koel, droog, afgesloten en tegen licht beschermd te bewaren, en herhaalde vries-dooicycli voor peptiden in oplossing te vermijden. De bovenstaande uitleg maakt duidelijk waarom deze stappen belangrijk zijn, zonder dat er een vast protocol wordt voorgeschreven. De praktische werkwijze betreft de manier waarop peptiden moeten worden bewaard.
Zie ook de handleiding voor het interpreteren van een peptide COA. De batchrapporten zijn te vinden op de paginaCOA .
Bronnen en aanvullende literatuur
- Strategieën om de instabiliteit van eiwitten en peptiden in biologisch afbreekbare systemen voor geneesmiddelafgifte te overwinnen (overzichtsartikel uit 2023). PMC
- Een gecombineerde experimentele en theoretische benadering van het mechanisme van spontane Asn-deamidatie. PMC
- Formulering voor een nieuw therapeutisch peptide voor inhalatie: vochtgehalte en stabiliteit van gevriesdroogde peptiden. PMC
Alle producten van Baltic Peptides worden uitsluitend geleverd voor gebruik in laboratoriumonderzoek. Het zijn geen geneesmiddelen, voedingssupplementen of levensmiddelen en zijn niet bestemd voor gebruik bij mensen of dieren. Dit artikel geeft uitleg over analytische en chemische begrippen en is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden.
Veelgestelde vragen
Veelgestelde vragen
Wat is peptideafbraak?
Welke aminozuren zijn het meest kwetsbaar?
In hoeverre beïnvloedt oxidatie de massa van een peptide?
Wat is deamidatie?
Waarom is water van belang voor de afbraak van peptiden?
Hoe is afbraak te zien op een chromatogram van HPLC ?
Worden alle peptiden even snel afgebroken?
Lees verder
Aanbevolen lectuur
Wat is vriesdrogen?
Waarom het verwijderen van water een peptide stabiliseert.
Hoe bewaar je peptiden?
Opslag en hantering van gevriesdroogde onderzoeksstoffen.
Peptidemassaspectrometrie
Hoe massaverschuivingen wijzen op oxidatie en deamidatie.
Onafhankelijke gegevens van de HPLC - en massaspectrometrie voor elke partij
Resultaten van onafhankelijke HPLC - en massaspectrometrie-analyses voor elke partij die vanuit de EU wordt verzonden.
