Przewodnik laboratoryjny · Postępowanie z próbkami
Jak przechowywać peptydy: przewodnik dotyczący przechowywania peptydów liofilizowanych i odtworzonych w laboratorium
Jak przechowywać peptydy, aby zachowały stabilność: odpowiednie temperatury dla peptydów liofilizowanych i rozpuszczonych, jak obchodzić się z fiolkami, aby nie dopuścić do przedostania się wilgoci, które sekwencje ulegają najszybszej degradacji oraz jak długo peptydy zachowują swoją trwałość.
Najważniejsze wnioski
- Peptydy należy przechowywać w postaci liofilizowanej, w szczelnie zamkniętych opakowaniach, w suchym, ciemnym i chłodnym miejscu do momentu ich użycia.
- -20 °C lub niższa temperatura w przypadku długotrwałego przechowywania; 2–8 °C wyłącznie przez krótki czas.
- Przed otwarciem należy ogrzać fiolki do temperatury pokojowej, aby uniknąć kondensacji.
- Po rozpuszczeniu należy pobrać próbki i zamrozić; należy unikać wielokrotnych cykli zamrażania i rozmrażania.
Jak przechowywać peptydy: krótka odpowiedź
Jeśli potrzebujesz jedynie podstawowych informacji na temat przechowywania peptydów w warunkach badawczych:
- Peptydy należy przechowywać w postaci liofilizowanej (wysuszonej mrożeniem) do momentu, gdy będą potrzebne. Jest to ich najbardziej stabilna postać.
- Fiolki z preparatem liofilizowanym należy przechowywać w zamkniętych opakowaniach, w suchym, ciemnym i chłodnym miejscu: w temperaturze -20 °C w przypadku długotrwałego przechowywania, a w niższej temperaturze, jeśli to możliwe.
- Przed otwarciem należy poczekać, aż zimna fiolka osiągnie temperaturę pokojową, aby na proszku nie osadziła się wilgoć.
- Po rozpuszczeniu należy pobrać alikwot i zamrozić, unikając wielokrotnych cykli zamrażania i rozmrażania.
- Należy liczyć się z krótszym okresem trwałości sekwencji zawierających Cys, Met, Trp, Asn lub Gln.
Przechowywanie peptydów liofilizowanych
Większość wskazówek dotyczących przechowywania peptydów sprowadza się do jednej zasady: należy chronić je przed wodą. Liofilizacja usuwa wodę, co spowalnia niemal wszystkie reakcje rozkładu. Przechowywane w suchym, zimnym i szczelnie zamkniętym opakowaniu większość liofilizowanych peptydów zachowuje stabilność przez długi czas. Firma Bachem zaleca przechowywanie peptydów w postaci liofilizatu w szczelnie zamkniętym pojemniku w temperaturze poniżej -15 °C w przypadku dłuższego przechowywania, przy czym do przechowywania długoterminowego preferowane są niższe temperatury (około -50 °C lub niższe).
Przechowywanie krótkoterminowe
W przypadku peptydów, które zamierzasz wykorzystać w ciągu kilku tygodni, lodówka laboratoryjna o temperaturze 2–8 °C jest zazwyczaj odpowiednia dla szczelnie zamkniętych fiolek z produktem liofilizowanym. Należy chronić je przed światłem i przechowywać w szczelnym pojemniku z pochłaniaczem wilgoci, jeśli lodówka jest często otwierana.
Długoterminowe przechowywanie
Przechowywać przez miesiące lub lata w temperaturze -20 °C lub niższej. Firma Merck (Sigma-Aldrich) zaleca przechowywanie w temperaturze -20 °C lub niższej, z dala od jasnego światła, oraz zwraca uwagę, że kontakt z wilgocią zmniejsza długoterminową stabilność.
Wysyłka w temperaturze pokojowej jest standardową praktyką. Peptydy liofilizowane są rutynowo wysyłane w temperaturze otoczenia i zachowują stabilność przez okres od kilku dni do kilku tygodni podczas transportu. Po otrzymaniu przesyłki należy przenieść je do chłodni. W przypadku wysyłek na terenie UE oferujemy opcjonalne opakowanie zapewniające łańcuch chłodniczy, jeśli klient sobie tego życzy.
Postępowanie z fiolką bez uszkodzenia peptydu
Właściwe obchodzenie się z peptydami jest równie ważnym elementem ich przechowywania, jak temperatura zamrażarki.
- Przed otwarciem należy ją ogrzać. Przed otwarciem należy wyjąć fiolkę z zamrażarki i pozostawić ją do osiągnięcia temperatury pokojowej (najlepiej w eksykatorze). Otwarcie zimnej fiolki powoduje przedostanie się wilgotnego powietrza do proszku.
- Działaj szybko. Odważ potrzebną ilość i natychmiast ponownie zamknij fiolkę.
- Odwirować. Krótkie odwirowanie w wirówce pozwala zebrać proszek z nakrętki i ścianek przed rozpuszczeniem.
- Gaz obojętny do sekwencji wrażliwych. W przypadku peptydów zawierających Cys, Met lub Trp przepłukanie fiolki suchym azotem lub argonem przed ponownym zamknięciem ogranicza utlenianie.
- Należy natychmiast umieścić fiolkę z powrotem w chłodni i opisać ją, podając datę otwarcia.
Bezpieczeństwo w laboratorium: peptydy wykazują aktywność biologiczną już w niewielkich ilościach. Firma Bachem zaleca noszenie rękawiczek, okularów ochronnych i maski przeciwpyłowej podczas pracy z liofilizatami.
Przechowywanie peptydów w roztworze
Zupełnie inną kwestią jest sposób przechowywania peptydów po ich rozpuszczeniu, ponieważ w roztworze są one znacznie mniej stabilne. Woda sprzyja hydrolizie, deamidacji i utlenianiu, a w roztworach niesterylnych mogą rozwijać się mikroorganizmy. Dobra praktyka dotycząca roztworów badawczych:
- Przygotuj tylko to, co jest Ci potrzebne, w momencie jak najbliższym przeprowadzeniu eksperymentu.
- Należy stosować sterylne rozpuszczalniki i bufory. Firma Merck zwraca uwagę, że sterylne bufory o pH 5–6 oraz zamrożone porcje przedłużają okres przydatności peptydów w roztworze.
- Podziel na porcje jednorazowego użytku, tak aby każda porcja była rozmrażana tylko raz.
- Jeśli przechowywanie ma trwać dłużej niż kilka dni, należy zamrozić porcje w temperaturze -20 °C lub niższej.
- Należy unikać zamrażarek z funkcją ochrony przed zamarzaniem, których cykle ogrzewania powodują niewielkie, powtarzające się wahania temperatury.
Do rozpuszczania liofilizowanych peptydów w laboratorium dostępny jest sterylny roztwór do rekonstytucji przeznaczony do celów badawczych. Należy pamiętać, aby obliczać stężenie na podstawie rzeczywistej masy peptydu, a nie masy podanej na etykiecie (patrz: zawartość netto peptydu).
Odtwarzanie peptydów w laboratorium
Przechowywanie peptydów po ich rekonstytucji należy rozpocząć od ich dokładnego rozpuszczenia. Rozpuszczalność zależy od sekwencji, dlatego zgodnie z ogólną praktyką laboratoryjną najpierw oblicza się całkowity ładunek peptydu:
| Rodzaj peptydu | Typowy pierwszy rozpuszczalnik |
|---|---|
| Podstawowy (ładunek dodatni netto) | Woda sterylna; w razie potrzeby niewielka ilość rozcieńczonego kwasu octowego |
| Kwasowy (ładunek netto ujemny) | Woda sterylna; w razie potrzeby niewielka ilość rozcieńczonego wodorowęglanu amonu |
| Hydrofobowy / neutralny | Niewielką ilość rozpuszczalnika organicznego (np. DMSO), a następnie rozcieńczyć buforem |
W protokole firmy Merck dotyczącym rozpuszczalności peptydów szczegółowo opisano to podejście oparte na ładunku. Rozpuszczalność należy zawsze najpierw sprawdzić na niewielkiej próbce, dodawać rozpuszczalnik ostrożnie wzdłuż ścianki fiolki oraz delikatnie obracać fiolkę zamiast nią wstrząsać, aby uniknąć tworzenia się piany.
Woda bakteriostatyczna a woda sterylna w laboratorium
Woda sterylna zawiera wyłącznie wodę i nie zawiera żadnych środków konserwujących, dlatego po otwarciu fiolki należy ją niezwłocznie zużyć. Woda bakteriostatyczna zawiera 0,9% alkoholu benzylowego, który hamuje rozwój bakterii i sprawia, że nadaje się ona do wielokrotnego stosowania w fiolkach laboratoryjnych. Alkohol benzylowy może zakłócać wyniki niektórych wrażliwych oznaczeń, dlatego należy dobrać rozpuszczalnik odpowiedni do danego eksperymentu. Nasz roztwór do rekonstytucji jest przeznaczony do badań laboratoryjnych.
Dlaczego powtarzające się cykle zamrażania i rozmrażania powodują uszkodzenia peptydów
Cykle zamrażania i rozmrażania są najczęstszą przyczyną, dla której wytyczne dotyczące przechowywania peptydów zalecają stosowanie porcji. Każdy cykl zamrażania i rozmrażania powoduje zagęszczenie peptydu i ewentualnych soli w kieszonkach niezamrożonej cieczy, zmienia lokalne pH oraz naraża roztwór na kontakt z powietrzem podczas otwierania probówki. Po kilku cyklach może to prowadzić do agregacji, utleniania i utraty peptydu na ściankach probówki. Porcje jednorazowego użytku całkowicie eliminują ten problem: rozmrażamy jedną porcję, wykorzystujemy ją, a resztę wyrzucamy.
Lista kontrolna dotycząca przechowywania peptydów w laboratorium
- Po otrzymaniu przesyłki: należy sprawdzić plomby, zanotować numer partii i porównać go z COA.
- Fiolki z preparatem liofilizowanym należy przechowywać w temperaturze -20 °C lub niższej, w szczelnie zamkniętym pojemniku z pochłaniaczem wilgoci, z dala od światła.
- Na każdej fiolce należy umieścić datę otrzymania, a później – datę otwarcia.
- Przed otwarciem ogrzać do temperatury pokojowej; szybko zważyć; ponownie zamknąć; włożyć z powrotem do chłodni.
- Rozpuść tylko tyle, ile potrzebujesz; resztę podziel na porcje jednorazowego użytku i zamroź.
- Należy prowadzić rejestr partii, stężenia (na podstawie rzeczywistej masy peptydu) oraz miejsca przechowywania.
Światło, wilgotność i tlen
Najwięcej uwagi poświęca się temperaturze, ale przy podejmowaniu decyzji o sposobie przechowywania peptydów niemal równie ważne są trzy inne czynniki:
- Światło: Promieniowanie UV i jasne światło przyspieszają proces utleniania, zwłaszcza tryptofanu. Fiolki należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu lub w nieprzezroczystym pojemniku.
- Wilgotność: proszek liofilizowany często wykazuje właściwości higroskopijne. Fiolki należy przechowywać szczelnie zamknięte, wraz z środkiem pochłaniającym wilgoć, i nigdy nie otwierać fiolki, gdy jest zimna.
- Tlen: każde otwarcie powoduje przedostawanie się powietrza. W przypadku sekwencji wrażliwych na utlenianie przed ponownym zamknięciem należy przepłukać je azotem lub argonem; zaleca się stosowanie mniejszych fiolek, aby za każdym razem narażać na działanie powietrza mniejszą ilość substancji.
Peptydy miedziowe, mieszanki i zamówienia obejmujące wiele fiolek
Peptydy miedziowe, takie jak GHK-Cu są barwnymi kompleksami i należy je przechowywać w suchym i ciemnym miejscu, tak jak każdy peptyd liofilizowany; zmiana koloru lub konsystencji jest sygnałem do ponownego sprawdzenia. Mieszanki, takie jak KLOW należy przechowywać zgodnie z wymaganiami dotyczącymi przechowywania ich najbardziej wrażliwego składnika. W przypadku zamówień obejmujących wiele fiolek oraz zamówień hurtowych należy przechowywać nieotwarte fiolki w zamrażarce i wyjmować tylko tyle, ile jest potrzebne, tak aby pozostała część partii nigdy nie była narażona na zmiany temperatury.
Które peptydy ulegają szybszej degradacji?
Sposób przechowywania peptydów zależy również od ich sekwencji. Niektóre aminokwasy sprawiają, że peptyd jest bardziej wrażliwy:
| Pozostałość | Główne ryzyko | Wskazówka dotycząca przechowywania |
|---|---|---|
| Cysteina (C) | Utlenianie, tworzenie się mostków disiarczkowych | Gaz obojętny, unikać zasadowego pH |
| Metionina (M) | Utlenianie do sulfoxidu | Gaz obojętny, ograniczyć kontakt z powietrzem do minimum |
| Tryptofan (W) | Utlenianie, wrażliwość na światło | Chronić przed światłem |
| Asparagina (N), glutamina (Q) | Deamidacja w roztworze | Przechowywać w postaci liofilizowanej; krótki okres przechowywania roztworu |
| Kwas asparaginowy (D) | Izomeryzacja i rozszczepianie w roztworze | Należy unikać długotrwałego przechowywania w roztworze |
Peptydy miedziowe, takie jak GHK-Cu oraz dłuższe sekwencje, takie jak TB-500 powinny być przechowywane w takich samych warunkach: w suchym, chłodnym, ciemnym i szczelnie zamkniętym opakowaniu.
Oznaki wskazujące, że peptyd mógł ulec degradacji
- Proszek stał się lepki, zbrył się lub nabrał szklistego wyglądu (wchłonął wilgoć).
- Roztwór, który wcześniej był klarowny, stał się mętny, zabarwiony lub zawiera cząsteczki.
- Nie rozpuszcza się już tak, jak wtedy, gdy był świeży.
- Wyniki różnią się między poszczególnymi eksperymentami przeprowadzonymi z wykorzystaniem tej samej partii.
Kontrola wzrokowa pozwala wykryć jedynie oczywiste problemy. Jeśli ma to znaczenie, ponowne badanie poprzez HPLC jest sposobem na potwierdzenie, że czystość nie spadła; nowe piki rozkładu pojawiają się jako dodatkowe piki na chromatogramie.
Jak długo zachowują swoją skuteczność peptydy?
Nie ma jednej odpowiedzi na pytanie, jak długo peptydy zachowują swoją trwałość ani jak je przechowywać przez określony czas: zależy to od sekwencji, postaci i warunków przechowywania. Ogólne wytyczne laboratoryjne podawane przez producentów peptydów są następujące:
| Forma i przechowywanie | Typowa stabilność |
|---|---|
| Liofilizowane, w zamkniętym opakowaniu, w temperaturze pokojowej | Od kilku dni do kilku tygodni (wysyłka, krótki czas obsługi) |
| Liofilizowane, 2–8 °C | Od tygodni do miesięcy |
| Liofilizowane, w temperaturze -20 °C lub niższej | Od miesięcy do lat |
| W roztworze, 2–8 °C | Dni |
| W roztworze, zamrożone porcje | Od tygodni do miesięcy, w zależności od sekwencji |
Firma Merck (Sigma-Aldrich) zwraca uwagę, że liofilizowane peptydy transportowane w temperaturze otoczenia zachowują stabilność przez okres od kilku dni do kilku tygodni. Należy zawsze sprawdzić datę partii na certyfikacie analizy, aby dowiedzieć się, jak długo materiał jest przechowywany.
Typowe błędy związane z przechowywaniem w laboratorium
Większość problemów związanych z przechowywaniem peptydów sprowadza się do kilku nawyków:
- Otwieranie fiolek prosto z zamrażarki, co powoduje przedostawanie się skroplonej pary wodnej do proszku.
- Wielokrotne rozmrażanie jednego roztworu macierzystego zamiast stosowania jednorazowych porcji.
- Przechowywanie w zamrażarce z funkcją ochrony przed zamarzaniem i cyklami ogrzewania.
- Pozostawianie fiolek na świetle na stole laboratoryjnym lub w przezroczystych drzwiach lodówki.
- Utrata możliwości śledzenia: brak odnotowania numeru partii i daty otwarcia na fiolce.
Odbiór peptydów w Europie
Kwestia przechowywania peptydów zaczyna się już w momencie dostarczenia przesyłki. Nasze zamówienia są wysyłane z Litwy z możliwością śledzenia przesyłki na terenie całej UE, więc większość przesyłek dociera w ciągu kilku dni, czyli znacznie przed upływem okresu stabilności peptydów liofilizowanych w temperaturze otoczenia. Po otrzymaniu przesyłki: sprawdź plomby, przenieś fiolki do chłodni i porównaj numer partii z opublikowanym raportem na naszej stronieCOA . Pytania dotyczące przechowywania konkretnego związku można kierować do naszego zespołu obsługi klienta.
Źródła i literatura uzupełniająca
- Bachem. Wytyczne dotyczące obchodzenia się z peptydami i ich przechowywania. bachem.com
- Bachem. Jak postępować z liofilizatem peptydowym. bachem.com
- Merck / Sigma-Aldrich. Procedura postępowania z peptydami syntetycznymi i ich przechowywania. sigmaaldrich.com
- Merck. Wytyczne dotyczące obchodzenia się z peptydami i białkami oraz ich przechowywania. merckmillipore.com
- D’Hondt M. i in. (2014). Związki pokrewne występujące w lekach peptydowych (szlaki degradacji). J Pharm Biomed Anal 101:2-30. PubMed
Wszystkie produkty firmy „ Baltic Peptides ” są przeznaczone wyłącznie do celów badań laboratoryjnych. Nie są to leki, suplementy ani żywność i nie są przeznaczone do stosowania u ludzi ani zwierząt. Niniejszy artykuł dotyczy badań analitycznych i ma charakter wyłącznie edukacyjny.
Najczęściej zadawane pytania
Najczęściej zadawane pytania
W jaki sposób należy przechowywać peptydy liofilizowane?
Czy peptydy można przechowywać w temperaturze pokojowej?
Czy peptydy należy przechowywać w lodówce czy w zamrażarce?
Dlaczego przed otwarciem należy poczekać, aż fiolka się ogrzeje?
Jak długo peptydy zachowują stabilność w roztworze?
Które peptydy są najmniej stabilne?
Czy peptydy wymagają transportu w łańcuchu chłodniczym?
Jak mogę stwierdzić, czy peptyd uległ degradacji?
Czytaj dalej
Warto przeczytać
Jak odczytywać sekwencję peptydu COA
9-punktowa lista kontrolna dotycząca każdego certyfikatu analizy.
HPLC Wyjaśnienie zasad badania peptydów
Jak mierzy się czystość i jak objawia się utrata jakości.
Wyjaśnienie pojęcia „zawartość netto peptydów”
Oblicz rzeczywistą ilość peptydu w fiolce.
Świeże partie, sprawdzane przed wysyłką
Każda partia jest poddawana niezależnym testom i wysyłana z Litwy z możliwością śledzenia przesyłki na terenie UE.
