Przewodnik laboratoryjny · Krótkie peptydy i kompleksy miedziowe
Czym jest „ GHK-Cu ”? Przegląd badań nad peptydami wiążącymi miedź
Czym jest GHK-Cu? Jest to kompleks miedzi(II) z tripeptydem glicyl-L-histydyl-L-lizyną, wyizolowany po raz pierwszy z ludzkiego osocza w 1973 roku. Niniejszy przewodnik omawia jego chemię koordynacyjną, odkrycie, szlaki działania opisane w badaniach komórkowych i na zwierzętach oraz ograniczenia dostępnych dowodów.
Najważniejsze wnioski
- GHK-Cu jest to kompleks miedzi(II) z tripeptydem Gly-His-Lys; w bazie PubChem masa tego kompleksu wynosi około 402,9 g/mol, a wolnego peptydu – około 340,4 g/mol.
- W 1973 roku GHK opisano jako czynnik występujący w albuminie osocza ludzkiego, a później wykazano, że wiąże się on z miedzią z dużym powinowactwem.
- Opisane oddziaływania na macierz pozakomórkową, angiogenezę i ekspresję genów wynikają z analiz komórkowych, zwierzęcych i obliczeniowych.
- Wpisy w bazie danych opisują więcej niż jeden skład stechiometryczny miedzi, dlatego w dokumentacji partii należy dokładnie określić, który związek został poddany badaniu.
Czym jest „ GHK-Cu ”?
Czym więc jest GHK-Cu? GHK to naturalnie występujący tripeptyd, glicyl-L-histidyl-L-lizyna, a GHK-Cu jest jego kompleksem z miedzią(II). Peptyd ten został po raz pierwszy wyizolowany przez Loren Pickarta w 1973 roku jako czynnik zawarty w ludzkiej albuminie, który sprawiał, że stara tkanka wątroby syntetyzowała białka tak jak tkanka młodsza, a późniejsze badania wykazały, że jest to tripeptyd o silnym powinowactwie do miedzi (Pickart i in., 2015). Jest to również szeroko stosowany składnik kosmetyczny, wymieniany jako tripeptyd miedziowy-1.
Wyłącznie do celów badawczych. Niniejszy przegląd stanowi podsumowanie opublikowanych wyników badań laboratoryjnych i badań na zwierzętach. Firma Baltic Peptides dostarcza ten związek chemiczny do badań in vitro i przedklinicznych prowadzonych przez wykwalifikowanych naukowców; nie jest to lek i nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani w weterynarii.
Struktura chemiczna i parametry techniczne
| Nieruchomość | Wartość |
|---|---|
| Sekwencja | H-Gly-His-Lys-OH (GHK) |
| Bezpłatny wzór peptydu | C14H24N6O4, ≈340,4 g/mol |
| Kompleks miedziowy (wpis w bazie PubChem) | C14H23CuN6O4+, 402,92 g/mol |
| Numer CAS (związek złożony) | 89030-95-5 |
| Wygląd | Proszek o barwie od niebieskiej do niebiesko-fioletowej (kompleks miedzi(II)) |
Zespół oraz numer CAS odpowiadają wpisowi w bazie PubChem dotyczącemu prezatidu miedziowego, a peptyd macierzysty jest oddzielnie opisany w bazie PubChem. Miedź(II) jest związana przez imidazol histydyny, aminę N-końcową oraz azot amidowy łańcucha głównego, co nadaje kompleksowi niebieski kolor. Inne wpisy w bazie PubChem opisują kompleks peptyd-miedź w stosunku 2:1 o masie około 744,3 g/mol, dlatego w raporcie z partii należy podać, który związek był badany.
Historia odkryć i badań
W 1980 roku Pickart i współpracownicy wysunęli hipotezę, że tripeptyd osocza może działać poprzez ułatwianie wchłaniania miedzi do komórek – artykuł ten został zacytowany w przeglądzie z 2015 roku. Następnie badania skupiły się na gojeniu ran, przebudowie skóry i naprawie tkanek, a w przeglądzie zaznaczono, że GHK badano na modelach skóry, tkanki łącznej płuc, kości, wątroby oraz błony śluzowej żołądka (Pickart i Margolina, 2018).
W latach 2010. grupa opublikowała analizy ekspresji genów, z których wynikało, że GHK wpływa na ekspresję wielu ludzkich genów, w tym genów związanych z funkcjonowaniem układu nerwowego (Pickart i in., 2017).
Proponowane mechanizmy i szlaki
Dostawa miedzi
GHK wiąże Cu(II) z dużym powinowactwem i, jak się przypuszcza, transportuje miedź do komórek w postaci nietoksycznej. Jest to główna hipoteza wynikająca z pierwotnych badań, a mechanizm chemiczny tego wiązania został dokładnie scharakteryzowany.
Wyniki badań dotyczących macierzy, naprawy i ekspresji genów
Badania komórkowe i na zwierzętach wskazują, że receptor GHK-Cu bierze udział w syntezie kolagenu, elastyny i glikozoaminoglikanów, w utrzymaniu równowagi aktywności metaloproteinaz macierzy, w angiogenezie oraz w działaniu przeciwzapalnym. Szerokie wyniki badań nad ekspresją genów stanowią punkt wyjścia do formułowania hipotez: opisują one raczej wzorce zmienionej ekspresji niż działanie pojedynczego receptora lub szlaku, a nie ustalono jeszcze żadnego konkretnego mechanizmu.
Główne obszary badań
- Macierz pozakomórkowa: synteza kolagenu i elastyny oraz równowaga MMP/TIMP w modelach fibroblastów i skóry.
- Gojenie się ran i angiogeneza: reepitelializacja i tworzenie nowych naczyń krwionośnych w modelach ran.
- Ekspresja genów: analizy zmian w transkrypcji z wykorzystaniem metod obliczeniowych i badań komórkowych.
- Biologia miedzi: w jaki sposób małe peptydy wiążące miedź przenoszą ten pierwiastek między białkami osocza a komórkami.
Co faktycznie wynika z opublikowanych badań
| Rodzaj dowodu | Co podano w sprawozdaniu |
|---|---|
| Fakty chemiczne | Sekwencja, koordynacja miedzi oraz masy z bazy danych podlegają weryfikacji. |
| Badania komórkowe | Synteza macierzy przez fibroblasty oraz zmieniona ekspresja wielu genów. |
| Badania na zwierzętach | Lepsze wyniki w zakresie gojenia ran i regeneracji tkanek w modelach kilku narządów, odnotowane głównie przez jedną grupę autorów. |
| Badania z udziałem ludzi | Większość opublikowanych badań dotyczących stosowania u ludzi dotyczy preparatów kosmetycznych do stosowania miejscowego, co stanowi zupełnie inny kontekst niż w przypadku liofilizowanych peptydów przeznaczonych do celów badawczych. |
| Niepotwierdzone | Pojedynczy receptor, stopień dostarczania miedzi in vivo oraz rzekomy związany z wiekiem spadek stężenia GHK w osoczu jako przyczyna jakichkolwiek zmian. |
Ograniczenia naukowe i otwarte pytania
- Znaczna część literatury dotyczącej szerokich ścieżek pochodzi od niewielkiej grupy autorów, a liczba niezależnych badań potwierdzających te wyniki jest ograniczona.
- Analizy ekspresji genów wskazują na powiązania, a nie na mechanizmy przyczynowo-skutkowe.
- Skład stechiometryczny miedzi różni się w zależności od wpisów w bazie danych i produktów.
- Danych dotyczących stosowania kosmetycznego i miejscowego nie można ekstrapolować na inne formy.
- Twierdzenia dotyczące związanego z wiekiem spadku stężenia GHK w osoczu zostały przedstawione przez zespół, który dokonał tego odkrycia, i nie zostały niezależnie potwierdzone.
Kwestie analityczne i laboratoryjne
Spektrometria masowa pozwala potwierdzić obecność peptydu (340,4 Da) oraz kompleksu miedziowego, a niebieski kolor stanowi szybką wizualną wskazówkę, że miedź jest związana. Środki chelatujące, takie jak EDTA, silne kwasy i środki redukujące, mogą usuwać lub redukować miedź, dlatego skład buforu ma znaczenie w eksperymentach.
Zobacz, jak przechowywać peptydy, oraz zapoznaj się z przewodnikiem dotyczącym odczytywania peptydów: COA. Raporty dotyczące partii znajdują się na stronieCOA , a formaty – na stronie produktuGHK-Cu .
Źródła i literatura uzupełniająca
- Pickart L., Vasquez-Soltero J.M. i Margolina A. (2015). Peptyd GHK jako naturalny modulator wielu szlaków komórkowych w procesie regeneracji skóry. BioMed Res Int. Pełny tekst w bazie PMC
- Pickart L. i Margolina A. (2018). Działanie regeneracyjne i ochronne peptydu „ GHK-Cu ” w świetle nowych danych genetycznych. Int J Mol Sci 19(7):1987. PubMed
- Pickart L. i in. (2017). Wpływ ludzkiego peptydu GHK na ekspresję genów związanych z funkcjonowaniem układu nerwowego i pogorszeniem funkcji poznawczych. Pełny tekst w bazie PMC
- Wpis w bazie PubChem dotyczący miedzi prezatydowej (GHK-Cu). PubChem
Wszystkie produkty firmy „ Baltic Peptides ” są przeznaczone wyłącznie do celów badań laboratoryjnych. Nie są to leki, suplementy ani żywność i nie są przeznaczone do stosowania u ludzi ani zwierząt. Niniejszy artykuł stanowi podsumowanie opublikowanych badań wyłącznie w celach edukacyjnych i nie opisuje żadnego zastosowania u ludzi.
Najczęściej zadawane pytania
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest „ GHK-Cu ”?
Co oznacza skrót GHK?
Jaka jest masa cząsteczkowa i numer CAS związku GHK-Cu?
Dlaczego strona GHK-Cu jest niebieska?
Kto odkrył GHK?
Czy „ GHK-Cu ” to to samo, co kosmetyczny peptyd miedziowy?
Czy istnieją dowody z badań klinicznych przeprowadzonych na ludziach dotyczące preparatu „ GHK-Cu ”?
Czytaj dalej
Warto przeczytać
GHK-Cu
Aktualne partie, formaty oraz informacje o składzie ( COA ) na stronie GHK-Cu.
Czym jest glutation?
Kolejny dobrze zbadany tripeptyd, pełniący raczej funkcję redoksową niż wiążącą miedź.
Wyjaśnienie dotyczące mieszanek peptydów
Dlaczego badania nad składnikami nie określają ostatecznego składu preparatu.
GHK-Cu klasy badawczej, przetestowany przed wysyłką
Wyniki niezależnych badań metodą HPLC oraz spektrometrii masowej dla każdej partii wysyłanej z UE.
