Przewodnik laboratoryjny · Oś hormonu wzrostu
Czym jest IGF-1 LR3? Analog IGF-1 odporny na IGFBP – przegląd badań
Czym jest IGF-1 LR3? Jest to 83-resztowy rekombinowany analog insulinopodobnego czynnika wzrostu typu 1 (IGF-1) z 13-resztowym przedłużeniem N-końcowym oraz argininą zamiast glutaminianu w pozycji 3, co łącznie znacznie ogranicza wiązanie z białkami wiążącymi IGF. Niniejszy przewodnik wyjaśnia budowę tej substancji, co oznacza termin „long” (długi), a czego nie oznacza, oraz przedstawia opublikowane wyniki badań dotyczących siły działania i wiązania z receptorami.
Najważniejsze wnioski
- IGF-1 LR3 składa się z 83 reszt aminokwasowych (natywny IGF-1 ma ich 70), ma wzór C400H619N111O115S9 i masę około 9,1 kDa, przy czym zachowane zostały trzy natywne wiązania disiarczkowe.
- Jego budowa powoduje około 1000-krotne zmniejszenie powinowactwa do białek wiążących IGF, w szczególności do IGFBP-3 i IGFBP-4 (Ballard i in., 1993), natomiast wiązanie z receptorem ulega zmniejszeniu około 3-krotnie (Tomas i in., 1992).
- U szczurów substancja ta była usuwana z osocza szybciej niż IGF-1, ponieważ nie wiąże się z białkami wiążącymi w osoczu, więc określenie „długi” odnosi się do długości cząsteczki, a nie do dłuższego okresu półtrwania.
- Jego główne zastosowania badawcze obejmują sygnalizację receptora IGF-1 oraz hodowlę komórkową; nie jest to zatwierdzony lek.
Czym jest IGF-1 LR3?
Czym więc jest IGF-1 LR3? IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-I) to rekombinowany analog ludzkiego insulinopodobnego czynnika wzrostu typu 1. Wariant ten został opisany przez Francisa i in. (1992), którzy stworzyli nowe rekombinowane analogi białek fuzyjnych IGF-I w celu oceny względnego znaczenia wiązania z białkiem wiążącym IGF oraz wiązania z receptorem dla zwiększenia aktywności biologicznej. W praktyce jest on stosowany głównie jako silniejszy ligand receptora IGF-1 w hodowli komórkowej.
Wyłącznie do celów badawczych. Niniejszy przegląd stanowi podsumowanie opublikowanych wyników badań laboratoryjnych i badań na zwierzętach. Firma Baltic Peptides dostarcza ten związek chemiczny do badań in vitro i przedklinicznych prowadzonych przez wykwalifikowanych naukowców; nie jest to lek i nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani w weterynarii.
Struktura chemiczna i parametry techniczne
| Nieruchomość | Wartość |
|---|---|
| Długość | 83 reszty (naturalny IGF-1: 70) |
| Zmiany w stosunku do IGF-1 | Wydłużenie N-końcowe MFPAMPLSSLFVN oraz zamiana Glu3 na Arg |
| Wiązania disiarczkowe | Trzy (wzór natywnego IGF-1) |
| Wzór cząsteczkowy | C400H619N111O115S9 |
| Masa cząsteczkowa | ≈9111,5 Da (średnia, z trzema mostkami disiarczkowymi) |
| Numer CAS | 946870-92-4 (wykaz dostawców) |
Potwierdziłem, że sekwencja składająca się z 83 reszt, zawierająca trzy wiązania disiarczkowe, odpowiada podanemu wzorowi i masie. Dziewięć atomów siarki pochodzi z sześciu reszt cysteiny i trzech reszt metioniny. Ponieważ jest to białko o złożonej strukturze, sama analiza masy nie pozwala stwierdzić, czy wiązania disiarczkowe są prawidłowo sparowane, dlatego oprócz analizy spektrometrii masowej ( HPLC ) i spektrometrii masowej stosuje się również testy bioaktywności.
Historia odkryć i badań
Analogi pochodziły z laboratoriów CSIRO w Adelajdzie w Australii Południowej, gdzie Francis, Ballard i współpracownicy badali, w jaki sposób białka wiążące IGF ograniczają działanie IGF-I. W badaniu na szczurach z 1992 r., przeprowadzonym przez tę samą grupę, Tomas i in. stwierdzili, że dwa analogi słabo wiążące się z IGFBP, des(1-3)IGF-I i LR3IGF-I, były około 2,5-krotnie silniejsze niż IGF-I u szczurów leczonych deksametazonem.
Od tego czasu LR3 stał się standardowym dodatkiem w bezsurowicowej hodowli komórek ssaków, ponieważ komórki wydzielają białka wiążące IGF (IGFBP), które w przeciwnym razie wiązałyby naturalny IGF-1.
Mechanizm: uwolnienie IGFBP i aktywacja receptora
Białka wiążące
IGFBP wiążą IGF, oddzielając je od receptora IGF typu 1, i mogą hamować stymulowaną przez IGF mitogenezę, różnicowanie i przeżywalność, jak podsumowują Firth i Baxter (2002). IGF-1 wykazuje około 1000-krotnie większe powinowactwo niż LR3IGF-I do IGFBP-3, IGFBP-4 oraz wszystkich białek wiążących w osoczu szczura (Ballard i in., 1993).
Wiązanie z receptorem i myląca nazwa „długie”
Tomas i in. zauważyli, że LR3IGF-I wiąże się z receptorem IGF typu 1 około trzykrotnie słabiej niż IGF-I, a mimo to wykazywał niezwykłą aktywność in vivo. Ballard i współpracownicy odkryli, że LR3IGF-I jest usuwany z osocza znacznie szybciej niż IGF-I, ponieważ nie wiąże się z osoczem z białkami wiążącymi IGF (IGFBP). Termin „długi” odnosi się do wydłużonej sekwencji, więc analog ten wykazuje większą aktywność w środowiskach bogatych w IGFBP, ale charakteryzuje się krótszym okresem półtrwania w osoczu szczurów.
Główne obszary badań
- Szlak sygnałowy receptora IGF-1: aktywacja szlaków PI3K/Akt/mTOR i Ras/MAPK w modelach komórkowych.
- Biologia IGFBP: oddzielenie efektów wywołanych przez receptory od efektów, w których pośredniczą białka wiążące, poprzez porównanie z natywnym IGF-1.
- Hodowla komórek i bioprocesy: suplementacja pożywek bezsurowicowych.
- Biologia komórek mięśniowych: proliferacja i różnicowanie mioblastów in vitro.
Co faktycznie wynika z opublikowanych badań
| Rodzaj dowodu | Co podano w sprawozdaniu |
|---|---|
| Fakty chemiczne | Długość sekwencji, przedłużenie, zmiana w pozycji Arg3 oraz wzór są możliwe do zweryfikowania. |
| Badania dotyczące wiązania | Około 1000-krotnie niższe powinowactwo do IGFBP-3 i IGFBP-4 oraz około 3-krotnie niższe powinowactwo do receptora w porównaniu z IGF-I. |
| Badania na szczurach | Około 2,5-krotnie większa aktywność niż IGF-I u szczurów leczonych deksametazonem (Tomas i in., 1992); szybsze usuwanie z osocza niż w przypadku IGF-I. |
| Przepisy | Nie jest to lek zatwierdzony do obrotu. Zgodnie z informacjami zawartymi na stronie internetowej dostawcy, zatwierdzony do obrotu produkt zawierający IGF-1, mecasermina, jest rekombinowanym IGF-1 (rhIGF-1) o natywnej sekwencji. |
Siła działania zależy od układu. Jest ona najbardziej wyraźna tam, gdzie występuje duża ilość IGFBP, a mniejsza tam, gdzie ich brakuje.
Ograniczenia naukowe i otwarte pytania
- Wzrost mocy zależy od konkretnego modelu i nie stanowi stwierdzenia dotyczącego wyników poza układami eksperymentalnymi.
- Prawidłowego złożenia i tworzenia mostków disiarczkowych nie da się potwierdzić wyłącznie na podstawie masy.
- Aktywacja receptorów ma skutki mitogeniczne, dlatego istotne znaczenie mają stężenia stosowane w badaniach oraz typy komórek.
- Produkt ten nie jest zatwierdzony jako lek, a IGF-1 i jego analogi znajdują się na liście substancji zabronionych WADA, zgodnie z informacjami zawartymi na stronie produktu dostawcy.
Kwestie analityczne i laboratoryjne
Analiza masy nienaruszonej powinna wykazać wartość około 9111,5 Da. Czystość sprawdza się za pomocą SDS-PAGE i elektroforezy w fazie odwróconej ( HPLC ), a bioaktywność potwierdza się w teście wiązania z receptorem lub teście proliferacji komórek, ponieważ białko może być czyste, ale nieprawidłowo sfałdowane. W przypadku prac z hodowlami komórkowymi istotne znaczenie ma obecność endotoksyn. Jako białko sfałdowane jest ono wrażliwe na cykle zamrażania i rozmrażania, energiczne mieszanie oraz adsorpcję na tworzywach sztucznych w niskich stężeniach.
Zobacz, jak przechowywać peptydy, oraz zapoznaj się z przewodnikiem dotyczącym odczytywania peptydów COA. Raporty dotyczące partii znajdują się na stronieCOA , a informacje o formatach – na stronie produktu IGF-1 LR3.
Źródła i literatura uzupełniająca
- Francis G.L. i in. (1992). Nowe analogi rekombinowanego białka fuzyjnego insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF)-I wskazują na względne znaczenie wiązania IGF z białkiem wiążącym oraz z receptorem dla zwiększenia aktywności biologicznej. J Mol Endocrinol 8(3):213-223. DOI
- Tomas F.M. i in. (1992). Czynnik wzrostu podobny do insuliny typu I (IGF-I), a zwłaszcza jego warianty, wykazują działanie anaboliczne u szczurów leczonych deksametazonem. Biochem J 282:91-97. Pełny tekst w bazie PMC
- Ballard F.J. i in. (1993). Wpływ interakcji między IGFBP a IGF na klirens osocza oraz aktywność biologiczną IGF i analogów IGF in vivo. Growth Regul 3(1):40-44. PubMed
- Firth S.M. i Baxter R.C. (2002). Działanie komórkowe białek wiążących insulinopodobny czynnik wzrostu. Endocr Rev 23(6):824-854. PubMed
Wszystkie produkty firmy „ Baltic Peptides ” są przeznaczone wyłącznie do celów badań laboratoryjnych. Nie są to leki, suplementy ani żywność i nie są przeznaczone do stosowania u ludzi ani zwierząt. Niniejszy artykuł stanowi podsumowanie opublikowanych badań wyłącznie w celach edukacyjnych i nie opisuje żadnego zastosowania u ludzi.
Najczęściej zadawane pytania
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest IGF-1 LR3?
Co oznacza skrót LR3?
Jaka jest masa cząsteczkowa i wzór chemiczny IGF-1 LR3?
Czym IGF-1 LR3 różni się od naturalnego IGF-1?
Czy oznaczenie „Long R3” oznacza dłuższy okres półtrwania?
Dlaczego IGF-1 LR3 stosuje się w hodowli komórkowej?
Czy IGF-1 LR3 jest zatwierdzonym lekiem?
Czytaj dalej
Warto przeczytać
IGF-1 LR3
Aktualne partie, formy dawkowania oraz informacje o składzie ( COA ) dotyczące IGF-1 LR3.
Czym jest AOD-9604?
Fragment hormonu wzrostu badany niezależnie od osi IGF-1.
Jak odczytywać sekwencję peptydu COA
Lista kontrolna dotycząca każdego certyfikatu analizy.
IGF-1 LR3 klasy badawczej, sprawdzany przed wysyłką
Wyniki niezależnych badań metodą HPLC oraz spektrometrii masowej dla każdej partii wysyłanej z UE.
