Przewodnik laboratoryjny · Oś hormonu wzrostu
Czym jest ipamorelin? Przegląd badań nad peptydem będącym agonistą receptora greliny
Czym jest ipamorelin? Jest to syntetyczny pentapeptyd o wzorze Aib-His-D-2-Nal-D-Phe-Lys-NH₂, który aktywuje receptor greliny (GHS-R1a) i został opisany w 1998 roku jako selektywny sekretagog hormonu wzrostu. Niniejszy przewodnik omawia jego strukturę, farmakologię receptora, różnice w stosunku do pokrewnych peptydów oraz dostępne dowody naukowe.
Najważniejsze wnioski
- Ipamorelin to pentapeptyd o sekwencji Aib-His-D-2-Nal-D-Phe-Lys-NH₂, o wzorze C₃₈H₄₉N₉O₅ i masie cząsteczkowej 711,9 g/mol.
- Działa jako agonista receptora greliny, GHS-R1a, i został opracowany pod numerem kodowym NNC 26-0161.
- Raun i in. (1998) opisali tę substancję jako pierwszy agonista receptora GHRP, którego selektywność w zakresie uwalniania GH jest podobna do selektywności GHRH.
- Zawiera niestandardowe reszty (Aib, D-2-Nal, D-Phe), dlatego w ramach badania tożsamości należy sprawdzić zarówno stereochemię, jak i masę.
Czym jest ipamorelin?
Czym więc jest ipamorelin? Ipamorelin to syntetyczny pentapeptyd i mimetyk greliny. Według serwisu PubChem substancja ta wiąże się z receptorem greliny, zwanym również receptorem sekretagogowym hormonu wzrostu (GHSR), i stymuluje uwalnianie hormonu wzrostu z przysadki mózgowej (PubChem). Jego kod rozwojowy to NNC 26-0161.
Wyłącznie do celów badawczych. Niniejszy przegląd stanowi podsumowanie opublikowanych wyników badań laboratoryjnych i badań na zwierzętach. Firma Baltic Peptides dostarcza ten związek chemiczny do badań in vitro i przedklinicznych prowadzonych przez wykwalifikowanych naukowców; nie jest to lek i nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani w weterynarii.
Struktura chemiczna i parametry techniczne
| Nieruchomość | Wartość |
|---|---|
| Sekwencja | Aib-His-D-2-Nal-D-Phe-Lys-NH₂ |
| Długość | 5 reszt, amid na końcu C-terminowym |
| Wzór cząsteczkowy | C38H49N9O5 |
| Masa cząsteczkowa | 711,9 g/mol (średnia); 711,386 Da (wartość monoisotopowa, obliczona) |
| Numer CAS | 170851-70-4 |
| Numer identyfikacyjny PubChem (CID) | 9831659 |
Wartości te są zgodne z wpisem w bazie PubChem. Cechują go trzy nietypowe cechy. Aib (kwas 2-aminoisomaślanowy) znajduje się w pozycji 1, D-2-naftyloalanina w pozycji 3, a D-fenyloalanina w pozycji 4. Nie zawiera cysteiny, metioniny ani tryptofanu, więc brakuje mu reszt najbardziej podatnych na utlenianie.
Historia odkryć i badań
Raun i in. (1998, Eur J Endocrinol) opisali ipamorelinę jako pierwszy selektywny sekretagog hormonu wzrostu. W swoich wnioskach stwierdzili, że jest to pierwszy agonista receptora GHRP, którego selektywność w zakresie uwalniania hormonu wzrostu jest podobna do selektywności wykazywanej przez GHRH. Związek ten wywodzi się z rodziny peptydów uwalniających hormon wzrostu, ale został zoptymalizowany pod kątem węższej aktywności.
Następnie przeprowadzono badanie farmakokinetyczno-farmakodynamiczne z udziałem ochotników (Pharm Res, 1999). Poza tymi wczesnymi pracami opublikowane dane dotyczące badań na ludziach są ograniczone.
Mechanizm działania: działanie agonistyczne na receptor GHS-R1a
Receptory i sygnalizacja
Ipamorelin wiąże się z GHS-R1a, receptorem sprzężonym z białkiem G, znajdującym się na komórkach somatotroficznych przysadki mózgowej. Aktywacja tego receptora, za pośrednictwem białka Gq/11, powoduje wzrost stężenia wapnia wewnątrzkomórkowego i wydzielanie hormonu wzrostu (GH). Jest to ten sam receptor, który aktywowany jest przez endogenny hormon – grelinę.
Selektywność
W pierwotnym badaniu porównano ipamorelinę z GHRP-6 w komórkach przysadki mózgowej szczurów oraz u zwierząt, a jako cechę wyróżniającą tej substancji wskazano wąższy profil endokrynologiczny, charakteryzujący się mniejszym wpływem na inne hormony przysadki mózgowej w porównaniu z wcześniejszymi preparatami z grupy GHRP. Selektywność jest obserwacją farmakologiczną w zastosowanych modelach, a nie wnioskiem dotyczącym bezpieczeństwa.
Główne obszary badań
- Farmakologia receptorów: wiązanie GHS-R1a, sygnalizacja Gq/11 oraz badania stężenia wapnia w modelach komórek przysadki mózgowej.
- Analiza porównawcza selektywności: porównanie z GHRP-2, GHRP-6 i innymi mimetykami greliny.
- Badania osi GH: reaktywność komórek somatotroficznych, charakterystyka impulsów GH oraz dalsze szlaki IGF-1.
- Schematy terapeutyczne łączone: badania dotyczące połączenia analogu GHRH z agonistą receptora GHS-R1a.
Co faktycznie wynika z opublikowanych badań
| Rodzaj dowodu | Co podano w sprawozdaniu |
|---|---|
| Fakty chemiczne | Sekwencja, wzór chemiczny, masa cząsteczkowa i numer CAS można zweryfikować w bazie danych. |
| Badania komórkowe | Agonizm GHS-R1a i uwalnianie GH w komórkach przysadki szczura. |
| Badania na zwierzętach | Uwalnianie hormonu wzrostu u szczurów i świń w porównaniu z GHRP-6. |
| Badania z udziałem ludzi | Wstępne badanie farmakokinetyczne i farmakodynamiczne przeprowadzone z udziałem ochotników; nie są znane żadne zatwierdzone wskazania. |
| Niepotwierdzone | Długoterminowe skutki oraz ewentualne korzyści poza warunkami eksperymentalnymi. |
Większość badań z zakresu farmakologii podstawowej pochodzi z końca lat 90., więc liczba niedawnych niezależnych powtórzeń tych badań jest ograniczona.
Ograniczenia naukowe i otwarte pytania
- Podstawy farmakologiczne opierają się na artykule z 1998 roku oraz niewielkiej liczbie późniejszych badań.
- W badanych modelach i przy badanych dawkach wykazano selektywność.
- Dane dotyczące ludzi są ograniczone i nie są znane żadne zatwierdzone wskazania.
- Peptydy uwalniające hormon wzrostu (GH) są wymienione w sekcji S2 Listy substancji zabronionych WADA.
- W przeanalizowanych tutaj źródłach nie scharakteryzowano w wystarczającym stopniu zjawiska desensytyzacji receptorów oraz skutków długoterminowych.
Kwestie analityczne i laboratoryjne
Te dwa reszty D mają znaczenie analityczne: izomer L w każdej z tych pozycji ma tę samą masę, ale inną aktywność receptorową, więc chromatografia w fazie odwróconej ( HPLC ) powinna pozwolić na rozdzielenie zanieczyszczeń diastereomerycznych. Spektrometria masowa powinna wykazać nienaruszony pentapeptyd o masie około 711,9 Da, zawierający Aib i amid C-końcowy.
Ponieważ nie zawiera on pozostałości podatnych na utlenianie, jest stosunkowo odporny, jednak nadal obowiązują standardowe zasady przechowywania w chłodnym i suchym miejscu. Zapoznaj się z instrukcją przechowywania peptydów oraz przewodnikiem dotyczącym odczytywania sekwencji peptydów pod adresem COA. Raporty z partii znajdują się na stronieCOA , a formaty są dostępne na stronie produktu Ipamorelin.
Źródła i literatura uzupełniająca
- Raun K. i in. (1998). Ipamorelin – pierwszy selektywny sekretagog hormonu wzrostu. Eur J Endocrinol 139(5):552-561. PubMed
- Modelowanie farmakokinetyczno-farmakodynamiczne ipamoreliny u ochotników. Pharm Res 16(9):1412-1416 (1999). PubMed
- Wpis dotyczący związku ipamoreliny (CID 9831659) w bazie PubChem. PubChem
- Lista substancji zabronionych WADA, sekcja S2. WADA
Wszystkie produkty firmy „ Baltic Peptides ” są przeznaczone wyłącznie do celów badań laboratoryjnych. Nie są to leki, suplementy ani żywność i nie są przeznaczone do stosowania u ludzi ani zwierząt. Niniejszy artykuł stanowi podsumowanie opublikowanych badań wyłącznie w celach edukacyjnych i nie opisuje żadnego zastosowania u ludzi.
Najczęściej zadawane pytania
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest ipamorelin?
Jaka jest sekwencja aminokwasowa ipamoreliny?
Jaka jest masa cząsteczkowa i numer CAS ipamoreliny?
Na jaki receptor oddziałuje ipamorelin?
Dlaczego ipamorelin nazwano selektywnym sekretagogiem hormonu wzrostu?
Czym Ipamorelin różni się od Sermorelinu i CJC-1295?
Czy Ipamorelin jest lekiem dopuszczonym do obrotu?
Czytaj dalej
Warto przeczytać
Ipamorelin
Aktualne partie, formy dawkowania oraz informacje o składzie ( COA ) dotyczące ipamoreliny.
Czym jest CJC-1295 No DAC?
Analog receptora GHRH najczęściej badany w połączeniu z ipamoreliną.
Wyjaśnienie dotyczące mieszanek peptydów
Dlaczego badania nad składnikami nie określają ostatecznego składu preparatu.
Ipamorelin klasy badawczej, sprawdzany przed wysyłką
Wyniki niezależnych badań metodą HPLC oraz spektrometrii masowej dla każdej partii wysyłanej z UE.
