Przewodnik laboratoryjny · Porównania
GHRH a GHRP: dwie klasy receptorów regulujących uwalnianie hormonu wzrostu
Porównanie GHRH i GHRP dotyczy dwóch rodzin peptydów, które wywołują uwalnianie hormonu wzrostu poprzez różne receptory na tych samych komórkach przysadki mózgowej. GHRH i jego analogi, takie jak sermorelina i CJC-1295, oddziałują na receptor GHRH, podczas gdy GHRP, takie jak ipamorelina i GHRP-6, oddziałują na receptor greliny GHS-R1a. W niniejszym przewodniku przedstawiono siedem różnic oraz dowody wyjaśniające, dlaczego te dwie klasy są badane łącznie.
Najważniejsze wnioski
- Analogi GHRH (sermorelin, CJC-1295) oddziałują na receptor GHRH; GHRP (ipamorelin, GHRP-6) oddziałują na receptor greliny GHS-R1a.
- Receptor GHS został sklonowany w 1996 roku, a jego naturalny ligand, grelina, został odkryty w 1999 roku, co oznacza, że substancje z grupy GHRP zostały odkryte, zanim poznano ich receptor.
- U kilku gatunków połączenie GHRP z GHRH wywołało in vivo ponadaddytywną reakcję GH w określonych warunkach dawkowania.
- Ipamorelin został opisany jako pierwszy agonista receptora GHRP o selektywności względem hormonu wzrostu (GH) podobnej do GHRH, bez wzrostu stężenia ACTH i kortyzolu obserwowanego w przypadku GHRP-6 i GHRP-2.
GHRH a GHRP w skrócie
| # | Funkcja | GHRH i jego analogi | GHRP |
|---|---|---|---|
| 1 | Receptor | receptor GHRH | Receptor greliny GHS-R1a |
| 2 | Zajęcia z chemii | Peptydy o długości 29–44 reszt | Małe peptydy składające się z 5–6 reszt |
| 3 | Przykłady serii | Sermorelin, CJC-1295 z DAC i bez DAC | Ipamorelin (oraz GHRP-6 jako związek odniesienia) |
| 4 | Odkrycie | GHRH to hormon podwzgórzowy; opracowane na jego podstawie analogi | Najpierw odkryto związki syntetyczne; receptor sklonowano w 1996 r., a grelinę w 1999 r. |
| 5 | Sygnał główny | cAMP poprzez receptor sprzężony z białkiem G | Sygnalizacja wapniowa za pośrednictwem receptora GHS-R1a |
| 6 | Selektywność | Wpływa na uwalnianie hormonu wzrostu | Różne wyniki: GHRP-6 i GHRP-2 spowodowały wzrost stężenia ACTH i kortyzolu; ipamorelin nie wywołał takiego wzrostu |
| 7 | Łączny efekt | Ponadaddytywne uwalnianie hormonu wzrostu (GH) pod wpływem GHRP u kilku gatunków | To samo |
Wyłącznie do celów badawczych. Niniejsze zestawienie stanowi podsumowanie opublikowanych wyników badań laboratoryjnych i kliniczno-farmakologicznych. Firma Baltic Peptides dostarcza te związki na potrzeby badań in vitro i przedklinicznych prowadzonych przez wykwalifikowanych naukowców; nie są to leki i nie są przeznaczone do stosowania u ludzi ani zwierząt.
Klasa GHRH
Hormon uwalniający hormon wzrostu (GHRH) to hormon podwzgórzowy, który stymuluje wydzielanie hormonu wzrostu (GH) przez przysadkę mózgową za pośrednictwem swojego receptora – receptora sprzężonego z białkiem G typu przysadkowego – jak opisano w przeglądzie literatury dotyczącym sygnalizacji receptora GHRH. Analogi, takie jak sermorelin (GHRH 1-29) i CJC-1295, są wariantami pierwszych 29 reszt aminokwasowych. Zobacz: Czym jest sermorelin i CJC-1295 z DAC w porównaniu z wersjami bez DAC.
Klasa GHRP
W przeglądzie historycznym dotyczącym syntetycznych GHRP podano, że rodzina syntetycznych sekretagogów GH została odkryta, gdy Cyril Bowers zaobserwował, iż analogi chemiczne amidu enkefaliny wykazywały działanie uwalniające GH w hodowlach komórek przysadki mózgowej, a GHRP-6 był pierwszym syntetycznym peptydem, który w sposób specyficzny wywoływał zależne od dawki uwalnianie GH zarówno in vitro, jak i in vivo. W tym samym przeglądzie stwierdzono, że GHRP wiążą się z dwoma receptorami: GHS-R1a i CD36. W przeglądzie dotyczącym dziedziny GHRP odnotowano, że receptor GHS został sklonowany w 1996 roku w przedniej części przysadki mózgowej oraz w mózgu, a jego naturalny ligand, grelina, został odkryty w 1999 roku (Brazilian Journal of Medical and Biological Research).
Selektywność: wyniki badań nad ipamoreliną
Raun i in. (1998) opisali ipamorelin jako pentapeptyd o wzorze Aib-His-D-2-Nal-D-Phe-Lys-NH₂, charakteryzujący się siłą działania i skutecznością w zakresie uwalniania GH podobną do GHRP-6 w komórkach przysadki szczura (EC50 1,3 w porównaniu z 2,2 nmol/l). Analiza w połączeniu z antagonistami GHRP i GHRH wykazała, że ipamorelin, podobnie jak GHRP-6, działa poprzez receptor podobny do GHRP. U świń żaden z sekretagogów nie wpływał na stężenia FSH, LH, PRL ani TSH, a GHRP-6 i GHRP-2 podnosiły stężenia ACTH i kortyzolu, czego nie obserwowano w przypadku ipamoreliny, nawet przy dawkach ponad 200-krotnie przewyższających jej wartość ED50 dla uwalniania GH. Autorzy stwierdzili, że była to pierwsza substancja działająca jako agonista receptora GHRP, wykazująca selektywność w zakresie uwalniania GH podobną do GHRH.
Dlaczego te dwa przedmioty są nauczane razem
W przeglądzie dotyczącym układu grelinowego stwierdzono, że grelina lub syntetyczne sekretagogi GH wykazują synergiczne działanie z GHRH, co oznacza ponadaddytywną stymulację wydzielania GH, gdy dawka sekretagogu zbliżona do progu jest łączona z maksymalnie skuteczną dawką GHRH u ludzi, szczurów, świń, krów i psów w warunkach in vivo. Nie zaobserwowano synergii w przypadku połączenia maksymalnych dawek obu substancji, ani w przypadku podmaksymalnej dawki GHRH w połączeniu z maksymalną dawką sekretagoga. Badanie z 2008 roku wykazało ponadto, że GHRH może oddziaływać z receptorem greliny GHS-R1a i modyfikować sygnalizację związaną z greliną.
Dane te dotyczą konkretnych kombinacji i warunków dawkowania u wymienionych gatunków. Nie opisują one konkretnej mieszanki dostępnej w handlu. Zobacz: „CJC-1295 a Ipamorelin oraz wyjaśnienie dotyczące mieszanek peptydowych”.
Ograniczenia tego porównania
- Dowody na występowanie synergii zależą od warunków dawkowania i gatunku i nie można ich zakładać w odniesieniu do danej mieszaniny.
- Wyniki badań dotyczących selektywności ipamoreliny pochodzą z badania na zwierzętach przeprowadzonego w 1998 roku.
- Klasyfikacja związku jako typu GHRH lub typu GHRP nie mówi nic o jego czystości ani składzie, które wymagają zbadania.
- Obie te substancje są zakazane w sporcie przez WADA i żadna z nich nie jest dopuszczona do stosowania w celach badawczych.
Zobacz, jak przechowywać peptydy, oraz zapoznaj się z przewodnikiem dotyczącym odczytywania peptydów COA. Raporty dotyczące partii znajdują się na stronieCOA .
Źródła i literatura uzupełniająca
- Raun K. i in. (1998). Ipamorelin – pierwszy selektywny sekretagog hormonu wzrostu. Eur J Endocrinol 139(5):552-561. PubMed
- Syntetyczne peptydy uwalniające hormon wzrostu (GHRP): ocena historyczna (2017). PMC
- Włączenie GHS do układu greliny (przegląd). PMC
- Hormon uwalniający hormon wzrostu jako agonista receptora greliny GHS-R1a (2008). PMC
- Receptor hormonu uwalniającego hormon wzrostu (GHRH-R) i jego szlak sygnałowy (przegląd z 2025 r.). PMC
Wszystkie produkty firmy „ Baltic Peptides ” są przeznaczone wyłącznie do celów badań laboratoryjnych. Nie są to leki, suplementy ani żywność i nie są przeznaczone do stosowania u ludzi ani zwierząt. Niniejszy artykuł wyjaśnia pojęcia z zakresu analityki i chemii i służy wyłącznie celom edukacyjnym.
Najczęściej zadawane pytania
Najczęściej zadawane pytania
Jaka jest różnica między GHRH a GHRP?
Czy ipamorelin jest GHRH czy GHRP?
Czy sermorelin i CJC-1295 są analogami GHRH?
Dlaczego GHRP-6 odkryto przed jego receptorem?
Czy GHRH i GHRP działają razem?
Dlaczego ipamorelin nazywany jest selektywnym?
Czy dowody dotyczące stosowania GHRH w połączeniu z GHRP mają zastosowanie do mieszanek dostępnych w handlu?
Czytaj dalej
Warto przeczytać
CJC-1295 z DAC a CJC-1295 bez DAC
Wiązanie z albuminą i okres półtrwania obu form.
Czym jest ipamorelin?
Selektywny GHRP i jego struktura.
Wyjaśnienie dotyczące mieszanek peptydów
Dlaczego dowody dotyczące poszczególnych składników nie pozwalają na określenie, czy dana substancja jest mieszaniną.
Związki z osi GH przeznaczone do badań naukowych, sprawdzane przed wysyłką
Wyniki niezależnych badań metodą HPLC oraz spektrometrii masowej dla każdej partii wysyłanej z UE.
