Przewodnik laboratoryjny · Neuropeptydy
Czym jest DSIP? Przegląd badań nad peptydem Delta wywołującym sen
Czym jest DSIP? Jest to peptyd składający się z dziewięciu reszt aminokwasowych: Trp-Ala-Gly-Gly-Asp-Ala-Ser-Gly-Glu, wyizolowany z krwi królika w Bazylei w 1977 roku i nazwany tak ze względu na opisywany wpływ na sen z falami delta. Niniejszy przewodnik omawia jego strukturę, historię badań oraz powody, dla których recenzenci nadal uznają jego rolę biologiczną za kwestię nierozstrzygniętą.
Najważniejsze wnioski
- DSIP to nonapeptyd o sekwencji WAGGDASGE, wzorze C35H48N10O15 i masie cząsteczkowej około 848,8 g/mol, wyizolowany po raz pierwszy przez Schoenenbergera i Monniera w 1977 roku.
- Nazwa ta pochodzi od wywoływania aktywności delta w EEG po podaniu krwi królikom-biorcom, jednak nie zidentyfikowano żadnego genu, białka prekursorowego ani receptora związanego z tym zjawiskiem.
- W przeglądzie z 2006 roku zjawisko DSIP określono jako „nadal nierozwiązaną zagadkę”, a opisywane efekty różnią się w zależności od gatunku i laboratorium.
- Z tego powodu hipoteza dotycząca snu jest uznawana za słabo udokumentowaną, a większość pomiarów in vivo dotyczyła substancji podobnej do DSIP, a nie potwierdzonego wolnego peptydu.
Czym jest DSIP?
Czym więc jest DSIP? Peptyd indukujący sen typu delta (DSIP) został wyizolowany z krwi żylnej mózgu królika przez zespół Schoenenbergera-Monniera w Bazylei w 1977 roku i początkowo uznano go za potencjalny czynnik sprzyjający zasypianiu (Kovalzon i Strekalova, 2006). W oryginalnej publikacji opisano peptyd, który po podaniu do komór mózgowych nasilał aktywność EEG o falach wolnych i w postaci wrzecion oraz podano jego sekwencję jako Trp-Ala-Gly-Gly-Asp-Ala-Ser-Gly-Glu (Schoenenberger i Monnier, 1977).
Wyłącznie do celów badawczych. Niniejszy przegląd stanowi podsumowanie opublikowanych wyników badań laboratoryjnych i badań na zwierzętach. Firma Baltic Peptides dostarcza ten związek chemiczny do badań in vitro i przedklinicznych prowadzonych przez wykwalifikowanych naukowców; nie jest to lek i nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani w weterynarii.
Struktura chemiczna i parametry techniczne
| Nieruchomość | Wartość |
|---|---|
| Sekwencja | H-Trp-Ala-Gly-Gly-Asp-Ala-Ser-Gly-Glu-OH (WAGGDASGE) |
| Długość | 9 reszt, wolne końce N- i C-terminalne |
| Wzór cząsteczkowy | C35H48N10O15 |
| Masa cząsteczkowa | 848,8 g/mol (średnia); 848,33 Da (wartość monoisotopowa, obliczona) |
| Numer CAS | 62568-57-4 (wykaz dostawców) |
Potwierdziłem, że sekwencja odpowiada wzorowi chemicznemu i masie cząsteczkowej. Raport z 1977 roku opisuje nonapeptyd o masie cząsteczkowej około 849. Jedyną resztą podatną na utlenianie jest tryptofan na końcu N-terminalnym, który jest wrażliwy na światło i może ulegać utlenieniu do produktów o masach +4, +16 i +32 Da, dzięki czemu można go monitorować za pomocą spektrometrii masowej.
Historia odkryć i badań
Schoenenberger i Monnier wyizolowali ten peptyd od królików, u których sen wywołano poprzez elektryczną stymulację wzgórza. Graf i Kastin dokonali przeglądu badań dotyczących izolacji i charakterystyki tego peptydu, wraz z opisanymi szerokimi skutkami jego działania, w 1984 r., a następnie ponownie w 1986 r.
W pierwszym przeglądzie wymieniono skutki wykraczające poza sen, w tym wpływ na aktywność elektrofizjologiczną, poziom neuroprzekaźników w mózgu, rytmy dobowe i wzorce ruchowe, poziom hormonów oraz działanie leków neurofarmakologicznych. Późniejsze publikacje skupiają się na latach 80., co jest jedną z przyczyn, dla których dziedzinę tę określa się jako nierozstrzygniętą.
Mechanizm: co wiadomo, a czego nie wiadomo
Jak wynika z przeglądu autorstwa Kovalzona i Strekalovej, nie zidentyfikowano w sposób przekonujący żadnego specyficznego receptora DSIP, a gen i białko prekursorowe nigdy nie zostały wykryte. W aktualizacji z 1986 roku stwierdzono, że funkcje fizjologiczne DSIP oraz ewentualny mechanizm związany z modulacją transmisji adrenergicznej pozostają do ustalenia.
Z tego powodu w niniejszym artykule nie przedstawiono szlaku sygnałowego. Opisane skutki neuroendokrynne, takie jak zmiany w uwalnianiu kortykotropiny i hormonu LH, stanowią obserwacje dokonane w konkretnych modelach, a nie określony mechanizm.
Główne obszary badań
- Architektura snu i EEG: moc fal delta oraz wskaźniki faz NREM i REM u gryzoni i królików.
- Stres i regulacja neuroendokrynna: wpływ na oś podwzgórze–przysadka u szczurów.
- Termoregulacja i nocycepcja: opisane skutki w modelach zwierzęcych.
- Stabilność i wykrywanie peptydów: w jaki sposób niewielki wolny peptyd utrzymuje się w osoczu i tkankach.
Co faktycznie wynika z opublikowanych badań
Autorzy przeglądów naukowych wypowiadają się na temat tego związku niezwykle bezpośrednio. Kovalzon i Strekalova (2006) stwierdzają, że związek między DSIP a snem nigdy nie został dokładniej zbadany, a hipoteza dotycząca snu jest „niezwykle słabo udokumentowana i wciąż mało przekonująca”.
| Rodzaj dowodu | Co podano w sprawozdaniu |
|---|---|
| Fakty chemiczne | Sekwencja, wzór i masa podlegają weryfikacji. |
| Badania na zwierzętach | Obserwowano wpływ snu delta u królików, szczurów, myszy, a w niektórych badaniach także u kotów; opisano zależność dawka-odpowiedź o przebiegu w kształcie litery U. |
| Wykrywanie w tkankach | W mózgu i osoczu stwierdzono immunoreaktywność podobną do DSIP, co nie jest tożsame z potwierdzoną obecnością wolnego peptydu. |
| Badania z udziałem ludzi | Niewielkie badania pochodzące wyłącznie z lat 80., których wyniki nie zostały powtórzone. |
Ograniczenia naukowe i otwarte pytania
- Nie zidentyfikowano żadnego receptora, genu ani białka prekursorowego.
- Wyniki badań nie są spójne, a recenzenci zauważają, że naturalny DSIP nie zawsze sprzyjał fazie snu wolnofalowego, podczas gdy syntetyczne analogi – tak.
- Zgłaszane skutki dotyczą wielu układów i nie ma jednego mechanizmu, który by je łączył.
- Większość danych dotyczących ludzi pochodzi z niewielkich badań z lat 80., których nie powtórzono.
- Wolny peptyd jest niestabilny w płynach biologicznych, co utrudnia jego pomiar.
Kwestie analityczne i laboratoryjne
W spektrometrii masowej powinien być widoczny nienaruszony peptyd o masie około 848,8 Da, wraz z produktami utleniania tryptofanu o masach +4, +16 i +32 Da. Metoda HPLC powinna umożliwić rozdzielenie skróconych sekwencji. Ze względu na tryptofan na N-końcu konieczne jest zabezpieczenie przed światłem.
Zobacz, jak przechowywać peptydy, oraz zapoznaj się z przewodnikiem dotyczącym interpretacji danych o peptydach: COA. Raporty z partii znajdują się na stronieCOA , a formaty danych – na stronie produktu DSIP.
Źródła i literatura uzupełniająca
- Schoenenberger G.A. i Monnier M. (1977). Charakterystyka peptydu wywołującego falę delta w elektroencefalogramie (faza snu). PNAS 74(3):1282–1286. Pełny tekst w bazie PMC
- Graf M.V. i Kastin A.J. (1984). Peptyd wywołujący sen delta (DSIP): przegląd literatury. PubMed · (1986) Aktualizacja. PubMed
- Kovalzon V.M. i Strekalova T.V. (2006). Peptyd wywołujący sen typu delta (DSIP): wciąż nierozwiązana zagadka. J Neurochem. PubMed
Wszystkie produkty firmy „ Baltic Peptides ” są przeznaczone wyłącznie do celów badań laboratoryjnych. Nie są to leki, suplementy ani żywność i nie są przeznaczone do stosowania u ludzi ani zwierząt. Niniejszy artykuł stanowi podsumowanie opublikowanych badań wyłącznie w celach edukacyjnych i nie opisuje żadnego zastosowania u ludzi.
Najczęściej zadawane pytania
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest DSIP?
Jaka jest masa cząsteczkowa i wzór chemiczny DSIP?
Kto odkrył DSIP?
Czy odkryto receptor DSIP?
Dlaczego recenzenci określają DSIP jako kwestię nierozstrzygniętą?
Dlaczego tryptofan zawarty w DSIP ma znaczenie analityczne?
Czy DSIP jest zatwierdzonym lekiem?
Czytaj dalej
Warto przeczytać
DSIP
Aktualne partie, formaty oraz dokumentacja „ COA ” dotycząca DSIP.
Czym jest Epithalon?
Syntetyczny tetrapeptyd badany w ramach badań nad biologią szyszynki i rytmem dobowym.
Czym jest oksytocyna?
Nonapeptyd o znanym receptorze i szlaku sygnałowym.
DSIP klasy badawczej, przetestowany przed wysyłką
Wyniki niezależnych badań metodą HPLC oraz spektrometrii masowej dla każdej partii wysyłanej z UE.
